10-03-2010
-
Exit Cargo cult PR
Hier volgen - met slechts een kleine aanpassing - de eerste en laatste alinea van een uitstekende verhandeling van Arjan Dasselaar over journalistiek.
Je als multimediale PR-adviseur gedragen is nog niet hetzelfde als een multimediale PR-adviseur zijn. Wetenschapper Richard Feynman beschreef in 1974 een fenomeen dat hij ‘cargo cult science’ noemde: een activiteit die uiterlijk op wetenschap lijkt, maar het niet is. Online PR lijdt vaak aan hetzelfde fenomeen.
--lang tussenstuk--
Anders gezegd: als in de dagelijkse praktijk doel en middel door elkaar lopen omdat iedereen te druk is met het halen van de eerstvolgende deadline, kun je nauwelijks verwachten dat er goed omlijnde ideeën bestaan waartoe PR eigenlijk dient. En lopen dus ook online implementaties van die onvoldoende (of in het geheel niet) benoemde doelstellingen bij voorbaat in de soep.
(Met een vergelijkbare zoek & vervangactie en wat aanpassingen kun je het oorspronkelijke tussenstuk zelf aanpassen.)
Het eindresultaat van deze kleine aanpassing is net zo waar voor PR als het oorspronkelijk stuk voor journalistiek. Arjan Dasselaar toont begrip: deadlines moeten gehaald worden. Nieuws kan niet immers wachten en daardoor ontbreekt tijd om over de fundamenten na te denken. En tijdsdruk, die kennen we in de PR ook maar al te goed.
Maar er speelt meer. Beide vakgebieden worden geplaagd door ‘gelovigen’, die - zoals gelovigen eigen is - niet nadenken. Het eigenlijke doel wordt dan geheel uit het oog verloren en het gaat alleen nog maar over de (PR-, journalistieke) middelen, en dan natuurlijk het nieuwste van het nieuwste. Leuk voorbeeld uit een mail die ik vandaag ontving: ‘Uitgeven voor de iPad’, een 1-daagse oriëntatiemiddag op 14 april 2010, onder het motto ‘profiteer van het ‘first mover advantage. Tja, het ding is voorlopig hier niet eens verkrijgbaar. Maar erger is dat tijdens deze middag de vraag niet eens aan de orde komt waarom je eigenlijk voor de iPad zou moeten uitgeven.
Maar het kan ook anders. Deze blog slaat de spijker op de kop: eerst nadenken over doel en strategie dan pas tactiek en middelen kiezen. Maar dat weten we toch al lang? Waarom is dat dan zo moeilijk? Teveel gelovigen?
Hans van Raaij
hansvr@monogram.nl
|